நினைவில் வீடுள்ள மனிதன்

 

நினைவில் வீடுள்ள மனிதன்
மொரிஷியஸ் தீவிற்கு புறப்படுகிறான்.
கிளம்புகையில்
தன் வீட்டை அடியோடு பெயர்த்துக் கொண்டு போய்
கப்பலில் ஏற்றுகிறான்
பாவம், அது தள்ளாடுகிறது

சென்ற வாரம் அவன் ஒரு சினிமாவிற்குப் போனான்.
சொல்பேச்சு கேளாமல்
அதிவேகத்தில் பைக்கோட்டித் திரியும் தன் இளையமகன்
ஒரு லாரிச்சக்கரத்தில் சிக்கி
உருச்சிதைந்து போவதை அவனதில் பார்த்தான்.

நினைவில் வீடுள்ள மனிதன்
பூங்காக்களின் புதர்மறைவில் தன் மகளையே
காண்கிறான்

நினைவில் வீடுள்ள மனிதனுக்கு
இருபத்தியேழாம் வாய்ப்பாடு
மனப்பாடமாக தெரிந்திருக்கிறது

நினைவில் வீடுள்ள மனிதனின்
கேஸ் சிலிண்டர் தானாகவே திறந்து கொள்கிறது
அவன் அலுவலகம் போனதும்
அது “ டும்” என்று வெடிக்கிறது.

நினைவில் வீடுள்ள மனிதனின்
தலைக்கு மேலே ஒரு புகைப்போக்கி நீண்டிருக்கிறது
அவனது நெஞ்சத்தில்
ஏதோ ஒன்று எப்போதும் எரிந்து கொண்டிருக்கிறது.

நினைவில் வீடுள்ள மனிதன்
கடல் வழியே போய்
கடல் வழியே திரும்பினானென்றாலும்
துளிநீலமும் கண்டானில்லை.

– இசை
Advertisements

காந்தியம்

 

மஞ்சள் என்று சொல்லி விட முடியாதபடிக்கு
ஒரு வித மரக்கலரில்
இடையே கொஞ்சம் பச்சை வாங்கி
சிவந்த பொன்னிறத்தில்
கிறங்கடிக்கும் வாசனையுடன்
நடுமத்தியில்
அளவானதான அழகான ஓட்டையோடு
நாவூறித் ததும்பச் செய்யும்….
உலகத்தை  வெல்வது கிடக்கட்டும்
முதலில்
இந்த உளுந்து வடையை வெல்!
– இசை

எண்ணெய் கொப்பரைக்கு போகும் வழி

ஒரு பொட்டு தெரித்தாலே
உடல் கொப்புளமாய் பொந்திப் போகையில்
எண்ணெய் கொப்பரைக்கு போகும் வழியில்
மனிதர்கள் ஏன் இப்படி நெருக்கியடித்து நிற்கிறார்கள்
ஒருவரை ஒருவர் முந்தவும் பார்க்கிறார்கள்
நன்மார்க்கத்தின் வழியில்
காற்று விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறது.
அங்கு ஆங்காங்கே நின்றுகொண்டிருக்கும் ஒரு சிலரும்
ஏன் இங்கேயே பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறார்கள்
தவிரவும்,  அடிக்கடி ஏன் அவர்கள் சலவாய் வடிக்கிறார்கள்.
வாணியிடம் ஆசிபெற்ற கையோடு
உற்சாகமாய் வந்து
இந்த நெரிசலில் கலக்கிறான் ஒரு கவி.
அவன் தொப்பி எதுவும் அணிந்திருக்கவில்லை
மேலும்
அனைவரையும் தொப்பியைக் கழற்றிவிடும் படியும்
கேட்டுக் கொள்கிறான்.
எட்டுமுழ வேட்டியை தலைக்கு போர்த்தியிருக்கும்
சிவனாண்டியைப் பார்கையில்
நமக்கு கண்ணீர் முட்டிக்கொண்டு வருகிறது.
உளுந்துவடைகள்
எண்ணெய்க் கொதிக்கு மருளுமோ தாயே ?

–  இசை

நீ ஒருக்களித்துச் சாய்ந்திருக்கும் குளக்கரை

 

உன் குளத்து பொற்றாமரையாக
ஒரு கணம் இருக்கக் கேட்டேன்
ஒரே ஒரு கணம்தான்
அதுவும்  இல்லையென்றான  நாளில் தான்
குழாயடியின் நீண்ட வரிசையில்
எல்லா குடங்களையும்
இடித்துத் தள்ளிவிட்டு
” ஒரே ஒரு குடம்தானே கேட்டேன்”
என்று கத்தினேன்.

– இசை

தற்கொலைக்கு தயாராகுபவன்

தற்கொலைக்கு தயாராகுபவன்
பித்து நிலையில்
என்னென்னவோ செய்கிறான்
அவன் கையில்
குடும்ப புகைப்படமொன்று
கிடைக்கிறது .
அதிலிருந்து தனியே தன்னுருவை
பிரித்தெடுக்கும் முயற்சியில்
கத்தரிக்க துவங்குகிறான்
எவ்வளவு நுட்பமாக செயல்பட்டும்
கைகோர்த்திருக்கிற
தங்கையின் சுண்டுவிரல் நுனி
கூடவே வருவேனென்கிறது
– இசை